میدان نفتی خرمشهر
ساختمان ژئوفيزيکي خرمشهر يک طاقديس کم شيب واقع در مرز ايران-عراق ميباشد که تنها حدود 50 درصد از بستگي فرضي آن در خاک ايران قرار داشته و اطلاعات کافي راجع به تعيين حدود بستگي آن در خاک عراق در دسترس نميباشد.
چاه شماره يک بر روي محور ساختمان قرار داشته و هيچگونه اطلاعاتي راجع به شيب ساختمان از طريق چاه حفاري شده موجود نمي باشد، ليکن با توجه به روي محور قرار داشتن محل چاه و کم شيب بودن طاقديس وجود يالهاي با شيب کم دور از انتظار نميباشد.
عمليات حفاري چاه خرمشهر-1 توسط شرکت کنسرسيوم نفت سابق در تاريخ 1970/4/4 شروع و پس از حفاري تا عمق نهايي 4313 متر در تاريخ 1970/7/27 پايان يافت. در طي اين حفاري عدم وجود هيدروکربور در سازندهاي آسماري، جهرم، ايلام، سروک و داريان اثبات شد.
چاه شماره 1 خرمشهر بر روي محور ساختمان ژئوفيزيکي مزبور در فاصله 8 کيلومتري شمال شرقي شهر خرمشهر و نزديک جاده منتهي به بصره قرار گرفته است.
کشف ذخاير هيدروکربوري در رسوبات ژوراسيک فوقاني و کرتاسه تحتاني در چاه شماره 2 دارخوين لزوم تجديد نظر و بررسي مجدد را ايجاب نموده و مجدداً در سال 1373 جهت تعميق و ارزيابي فهليان تعمير گرديد، که پس از انجام آزمايشات بهرهدهي و اثبات وجود آب نمک سازند متروکه شد.